Schrijf ik doodleuk over die ignore-button voor huilende kinderen, hoe “goed” ik die wel niet onder de knie heb.. ahum. Dat verdient nog een kleine toelichting..

We hebben gewoon echt pech qua slechte nachten

Dat onze nachten (nog steeds) niet al te best zijn, daar schrijf ik regelmatig over. Niet per se om te klagen hoor, want eerlijk waar, alles went. Maar omdat dít er ook gewoon bij hoort. En ook, om andere nachtouders een hart onder de riem te steken – you’re not alone!

Wakker tijdens een nieuwe sprong

Enkele weken geleden begon mevrouw met haar 8e sprong (sprong rond 44 weken). Wéér lekker vaak wakker ’s nachts en niet lekker in haar hummetje. Maar dat is een fase, daarna gaat het eigenlijk weer juist hartstikke goed! Helaas. Mevrouw kreeg een flinke koorts, wat een of andere vlekjesziekte bleek. Oké, kunnen we aan. Hoppa, direct opvolgend een flinke buikgriep. Lees, een nachtelijk kotsfestijn en veel, véél wassen. En nu we dat ook overleefd hebben dient direct het volgende zich aan. Doorkomende tandjes óf.. én? het volgende sprongetje alweer. Maar weer veel huilen ’s nachts dus. En als we alles wederom weer geprobeerd hebben (schone luier, lichaamscheck, knuffelen, troosten, borst..) en ze blijft maar krijsen, is dat zo verschrikkelijk frustrerend.

Voor het eerst laten huilen 🙁

Maar goed, om bij mijn punt te komen. Al deze huilbuien hebben natuurlijk een oorzaak, en zoals ik al zei, dan komt deze mama met liefde haar bed uit. Maar afgelopen nacht heb ik voor het allereerst, de kleine meid in een andere kamer gelegd en laten huilen. Krijsen. Bijna een uur lang. Met pijn in mijn hart. Het werkte uiteindelijk maar ik vond het zo niet leuk. Maar het was echt even de laatste optie.

Lees ook: “Kindje laten huilen om te leren doorslapen, tegen je gevoel in”

Tja, die ignore-button blijkt bij andere kinderen iets makkelijker te bedienen dan bij je eigen kroost..

uitknop

Author

Tikje eigenwijze 30+er en moeder van dochter (7) en zoon (3) met co-ouderschap. Een denker, houd van creatief schrijven en luistert naar “het verhaal achter het verhaal”. De balans der dingen, haar struggle.

3 Reacties

  1. Hier ook een nachtmama nu Mira bijna zes maanden is gaat het wel de goede kant op. We worden nog maar 10-15 keer wakker. Vroeger sliep ik maar twee uurtjes per nacht en was ik wel 30 keer wakker. Toen alles begon te draaien overdag en ik ziek werd nam mijn 60-80 uur werkende man ook nachten over. Alles is uitgesloten op het moment dus misschien ook maar laten huilen. Het helpt als je erover schrijft, sterkte.
    …Esra Yalçın Demirci schreef als laatst…Uiterlijk, mooi of lelijk en meerMy Profile

  2. Wij hebben dat ook een keer gedaan. Toen we alles hadden uitgesloten hebben we op zolder het campingbedje opgezet en haar daar neergelegd. Met 15 minuten was het stil. We waren echt kapot en hadden zo’n behoefte aan een keer fatsoenlijk slapen. Inmiddels is dochterlief 20 maanden en slaap ze beter, nog niet zo als zoonlief maar dit kunnen we hebben. Hopelijk krijgen jullie ook snel wat meer nachtrust.
    …Petra schreef als laatst…Emotioneel als een weekdierMy Profile

Schrijf een reactie

CommentLuv badge