Thuis denk ik al bij elk geluidje dat ik mijn kleine meisje hoor, terwijl zij in feite vredig ligt te slapen in haar bedje.. Op de camping is dat nog veel erger. Ondanks ik pal voor de deur op onze veranda zit, trek ik 5x per kwartier de deur eventjes open, om vervolgens te constateren dat mevrouw lekker ligt te knorren.

Het continue ‘Mamaa…!!’ geroep (in alle talen, dialecten en toonhoogten) overdag werkt ook niet echt mee. Damn, die mama’s zijn nodige wezens. En dat terwijl onze eigen jonge dame enkel ‘papa’ zegt tegen alles en iedereen en ‘mama’ als een onboeiend begrip achterwegen blijft. De prognose is dat daar wel verandering in komt, dat bewijst het campingleven wel.

“Mamáááááá, mag ik/kan ik/wil je/kom je/ kijk eens……….”

Dusse, papa… doe jij dat nu nog maar even.

Lees verder: “sssssssssssssssst, mama wilt lezen”

Author

Tikje eigenwijze 30+er en moeder van dochter (7) en zoon (3) met co-ouderschap. Een denker, houd van creatief schrijven en luistert naar “het verhaal achter het verhaal”. De balans der dingen, haar struggle.

8 Reacties

  1. Herkenbaar hoor dat je de hele tijd wilt weten hoe het met haar gaat. Lief ook! Bezorgde mama en idd dat mama geroep komt wel. Als Ronja iets wilt, is het altijd mama.
    …Arcadia schreef als laatst…Buikbaby update: hartactieMy Profile

Schrijf een reactie

CommentLuv badge